ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΠΟΛΙΘΩΜΑΤΑ

Στην πολιτική μιλάμε συχνά για τα πολιτικά απολιθώματα. Πολλοί χαρακτηρίζουν έτσι, όποιον ασχολείται πολλά χρόνια με την πολιτική. Θα έδινα μια διαφορετική ερμηνεία.

Πολιτικό απολίθωμα, θα χαρακτήριζα αυτόν που διατηρεί τις ίδιες, εδώ και πολλά χρόνια, πολιτικές απόψεις, και που αρνείται να τις αναθεωρήσει, αγνοώντας πεισματικά τα μηνύματα των καιρών. Όταν λέω «αναθεωρεί», δεν εννοώ ότι πρέπει να κάνει στροφή 180 μοιρών. Το πολιτικό απολίθωμα εθελοτυφλεί, διώκει όποιον πιστεύει το αντίθετο. Πρέπει, για αυτόν, να παραμείνουμε στο παρελθόν.

Το πολιτικό απολίθωμα εμμένει να παραμένει στα πολιτικά πράγματα, αν και η μέχρι τώρα ενασχόληση του με τα κοινά, αποδεικνύει ότι δεν έχει τίποτα να προσφέρει. Μάλλον ζημιά θα κάνει. Κάποιοι θέλουν να διατηρηθούν τα απολιθώματα. Μήπως φταίμε και εμείς οι ψηφοφόροι που δεν στέλνουμε τα απολιθώματα εκεί που τους αξίζει; Στην αποθήκη ενός μουσείου;

Απολίθωμα δεν είναι υποχρεωτικά ένας πολιτικός μεγάλης ηλικίας. Μπορεί ένας νεαρός να είναι έτη φωτός πίσω, στον τρόπο σκέψης του, από έναν υπερήλικα. Ας μην το ξεχνάμε και αυτό.

Μερικοί παρεξήγησαν και την έννοια «νέοι άνθρωποι». Δεν εννοούμε στην ηλικία, αλλά στις απόψεις. Υπάρχουν νεαροί υποψήφιοι που ταυτίζονται σε ελάχιστο χρόνο με το παλιό. Δεν εννοούμε τους επιγόνους.

Εμείς έχουμε την υποχρέωση να διαχωρίσουμε «την ήρα από το στάρι». Και οι ψηφοφόροι έχουμε την ευθύνη μας. Στους μικρούς δήμους, στις κοινότητες, αντί να ειρωνευόμαστε τους επικεφαλείς των πολιτικών συνδυασμών, μήπως θα πρέπει κάποια στιγμή και να σκεφτούμε, τι περιθώριο τους δώσαμε;

Δεν θα ξεχάσω ότι κάποιος υποψήφιος μου είχε πει, πως όταν κάποια στιγμή ρώτησε κάποιον «Γιατί δεν με ψήφισες;», αυτός του απάντησε «Μα δεν με επισκέφτηκες για να μου το ζητήσεις;». Προφανώς για να εξασφαλίσει και ο ψηφοφόρος το ρουσφετάκι του.

Όλοι έχουμε τις ευθύνες μας λοιπόν!

ΛΑΖΑΡΟΣ Γ. ΚΩΤΣΙΚΑΣ
Πολιτικός Μηχανικός, PhD

Ο AJAX και ο Αίαντας ο Τελαμώνας

Εκστασιασμένοι από την ποδοσφαιρική ομάδα του AJAX που το όνομα του, το πήρε από τον ήρωα της ελληνικής μυθολογίας τον Αίαντα τον Τελαμώνιο, ας θυμηθούμε λίγα πράγματα για αυτόν. Πατέρας του ο Τελαμώνας και η Περίβοια.

Ο Αίας μεταφέρει τον νεκρό Αχιλλέα

Όπως και ο Αχιλλέας ήταν και αυτός σχεδόν άτρωτος. Όταν ήταν μωρό, έτυχε να φιλοξενηθεί στο παλάτι του Τελαμώνα ο Ηρακλής. Ζήτησε να δει το παιδί και πιάνοντάς το από τις μασχάλες, το σκέπασε με την λεοντή του. Έτσι το σώμα του θα έμενε άτρωτο, εκτός από τα σημεία εκείνα που το κρατούσε, καθώς του φορούσε τη λεοντή, δηλαδή τις μασχάλες του.

Κατέφτασε στην Τροία με δώδεκα καράβια ως βασιλιάς της Σαλαμίνας μαζί με τον ετεροθαλή του αδερφό του τον Τεύκρο. Ο θηριώδης Αίας, ήταν ο καλύτερος, μετά τον Αχιλλέα πολεμιστής των Αχαιών. Ο μικρόσωμος Τεύκρος, ήταν ο καλύτερος τοξότης των Αχαιών μαζί με τον Φοιλοκτήτη. Ενώ ο Αίας πολεμούσε, ο Τεύκρος καλυπτόταν πίσω από την τεράστια ασπίδα του αδερφού του εκτοξεύοντας τα βέλη του.

Η αυτοκτονία του Αίαντα

Όταν μονομάχησαν ο Αίας με τον Έκτορα, η σύγκρουση τους δεν ανέδειξε νικητή. Οι δύο ήρωες αποδεχόμενοι το αποτέλεσμα αντάλλαξαν δώρα.

Μετά τον θάνατο του Αχιλλέα από το βέλος του Πάρη, χάρη στην αριστεία του Αίαντα οι Αχαιοί πήραν το σώμα του νεκρού τους ήρωα. Η μητέρα του Αχιλλέα, η Θέτιδα, ανακοίνωσε πως την πανοπλία του γιού της (που την έφτιαξε ο θεός Ήφαιστος), θα την έπαιρνε αυτός που είχε μεταφέρει τον νεκρό γιό της στο ελληνικό στρατόπεδο. Με τέχνασμα, η θεά Αθηνά ξεγέλασε τους Αχαιούς βασιλιάδες και την Θέτιδα, πείθοντας τους πως τα όπλα έπρεπε να δοθούν στον προστατευόμενο της Οδυσσέα.

Ο θάνατος του Αίαντα

Ο Αίας θόλωσε και με το σπαθί του θέλησε να σκοτώσει τους Αχαιούς βασιλιάδες. Η θεά Αθηνά τον παρέσυρε και τον έστειλε σε ένα κοπάδι από πρόβατα. Όταν συνήλθε ο σεμνός Αίας και κατάλαβε τι έγινε, από την ντροπή του, έμπηξε το σπαθί του ανάποδα στο έδαφος. Κάρφωσε πάνω στο σπαθί την μασχάλη του.

Έτσι το βέλος του Πάρη στέρησε τους Αχαιούς, από τους δυο μεγαλύτερους ήρωες τους.

Στην Τροία πολέμησε και άλλος Αίας. Ο Αίας ο Λόκρος, ο βασιλιάς των Λοκρών. Μόλις οι Αχαιοί κατέλαβαν την Τροία, ο Αίας βίασε την ιέρια της Αθηνάς την Κασσάνδρα, παρότι είχε αυτή ζητήσει την ικεσία της θεάς. Ο Αίας τιμωρήθηκε για την μιαρή πράξη του στην επιστροφή στην πατρίδα, όταν οι θεοί βύθισαν το πλοίο του.

Η ατιμία του Λόκρου